ΙΩΑΝΝΙΝΑ- Το Κόσμημα της Ηπείρου

ΙΩΑΝΝΙΝΑ- Το Κόσμημα της Ηπείρου
Κείμενα Κώστας Χριστοφιλόπουλος
Φωτογραφία Βασίλης Λάππας
Γεωτρόπιο Τεύχος 188 15 Νοεμβρίου 2003

Βραδιάζει στο οροπέδιο των Ιωαννίνων και μεις μετά από ένα άνετο και ξεκούραστο ταξίδι τεσσάρων ωρών και κάτι, από τη νέα εθνική οδό, ετοιμαζόμαστε να γευτούμε το σήμερα μιας πόλης , που την γνωρίζουμε κυρίως από τους θρύλους και τους μύθους που την τυλίγουν.
Το Μιτσικέλι έχει αρχίσει να παίρνει ένα μουντό σκούρο χρώμα , ο ήλιος έχει πριν λίγη ώρα βυθιστεί στη δύση του και οι δρόμοι των Ιωαννίνων αρχίζουν να φωτίζονται και να φαίνονται διαφορετικοί, καθώς το κατευθυνόμενο φως τονίζει τα πανέμορφα κτίρια της παλιάς πόλης, όσα έχουν απομείνει από την επιθετική τσιμεντοποίηση των τελευταίων δεκαετιών.
Αφήνουμε για την άλλη μέρα την περιπλάνησή μας στα ίχνη του παρελθόντος και ακολουθούμε το βουερό μελίσσι του φοιτητόκοσμου που έχει πλημμυρίσει τις πλατείες και τα παραλίμνια καφέ, δίνοντας μια ξεχωριστή ζωντάνια στη πόλη.
Βαδίζουμε αργά στη προκυμαία απολαμβάνοντας τις χρυσές αντανακλάσεις των νερών της λίμνης Παμβώτιδας, καθώς την φωτίζουν τα πολύχρωμα λαμπιόνια των μαγαζιών , που απλώνονται δίπλα στο τείχος του κάστρου Η πρώτη μας εντύπωση απ’ τα Γιάννενα είναι ότι βρισκόμαστε σε μια ζωντανή, κοινωνική και ακμάζουσα πόλη. Πράγματι ο παραλιακός δρόμος της ανατολικής πλευράς του κάστρου σφύζει από ζωή, καθώς πλήθος περιπατητών,όλων των ηλικιών, κάνει την βραδινή βόλτα του.


Ρουφώντας τη μαγεία του σούρουπου, που μας κυκλώνει καθώς κυλάει από το Μιτσικέλι πάνω στα νερά, αναρωτιόμαστε πως θα ήταν τα Γιάννενα χωρίς τη λίμνη. Σίγουρα θάχαν λιγότερη ιστορία και προ πάντων λιγότερη ποίηση.
Παμβώτις, η λίμνη των Ιωαννίνων και της Κυρά Φροσύνης που έχει εμπνεύσει πολλούς δημιουργούς με τις ανυπέρβλητες ομορφιές της, τους θρύλους της και τις παραδόσεις που, από τα βάθη του χρόνου, τη συντροφεύουν.
Μια λίμνη, γνώριμη οικεία και φιλική που πολλοί ακόμα και ντόπιοι, αγνοούν το όνομά της, συντροφεύει μες στους αιώνες την πόλη, με τους ψαράδες της, τους κυνηγούς της και το πανέμορφο Νησί της.
Χαμένοι στις εικόνες που δημιουργεί ο συνδιασμός του βουνού , της λίμνης και του κάστρου, με ξάφνιασμα ευχάριστο αντιλαμβανόμαστε ανάμεσα στα <<δασιά τα πλατάνια του Μώλου>> , την ύπαρξη δώδεκα μεγάλων σύγχρονων μαρμάρινων γλυπτών να κοσμούν την παραλία.
Τα έργα τα σμίλεψαν επί τόπου πριν λίγα χρόνια δώδεκα καλλιτέχνες, στην πλειοψηφία τους ηπειρώτες.
Η λίμνη των Ιωαννίνων και το κάστρο, έχουν χαρακτηριστεί, όχι άδικα, ως μια από τις ωραιότερες γωνιές της Ελλάδας, ωστόσο το φυσικό αυτό κάλος απειλείται, όπως μας πληροφόρησα αρκετοί Γιαννιώτες, από τους ρύπους και τα απόβλητα που συσσωρεύονται στο βυθό της Παμβώτιδας.


Χαμένοι στις εικόνες που δημιουργεί ο συνδιασμός του βουνού , της λίμνης και του κάστρου, με ξάφνιασμα ευχάριστο αντιλαμβανόμαστε ανάμεσα στα <<δασιά τα πλατάνια του Μώλου>> , την ύπαρξη δώδεκα μεγάλων σύγχρονων μαρμάρινων γλυπτών να κοσμούν την παραλία.
Τα έργα τα σμίλεψαν επί τόπου πριν λίγα χρόνια δώδεκα καλλιτέχνες, στην πλειοψηφία τους ηπειρώτες.
Η λίμνη των Ιωαννίνων και το κάστρο, έχουν χαρακτηριστεί, όχι άδικα, ως μια από τις ωραιότερες γωνιές της Ελλάδας, ωστόσο το φυσικό αυτό κάλος απειλείται, όπως μας πληροφόρησα αρκετοί Γιαννιώτες, από τους ρύπους και τα απόβλητα που συσσωρεύονται στο βυθό της Παμβώτιδας.

