Ανακαλύπτοντας τη Λίμνη Βουλιαγμένης και το Ηραίο…
Ανακαλύπτοντας τη Λίμνη Βουλιαγμένης και το Ηραίο…
Κείμενα, Φωτογραφία, Time Lapses Vassilis Lappas
Ζούμε ανάμεσα στο προβλέψιμο και το απρόβλεπτο, το επιθυμητό και το ανεπιθύμητο. Θεωρούμε ότι ευτυχία είναι το προβλέψιμο επιθυμητό, καμιά φορά όμως ευτυχία μπορεί να είναι και το απρόβλεπτο και το άγνωστο, αυτό που καλείσαι να ανακαλύψεις. Γι’ αυτό απολογούμαι που τόσα χρόνια είχα διαπράξει ένα τεράστιο ατόπημα και δεν είχα επισκεφθεί τη λίμνη της Βουλιαγμένης –Λουτρακίου (Ηραίου).
Η λίμνη αυτή πήρε το όνομά της από τον αρχαιολογικό χώρο του Ναού της Ήρας που βρίσκεται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τη λίμνη, ενώ απέχει 12 χλμ. από το Λουτράκι και στην αρχαιότητα ονομαζόταν «Εσχατιώτις» ή « Γοργώπις». Τα ερείπια του αρχαίου Ναού σε τρία επίπεδα κατηφορίζουν μέχρι τη θάλασσα. Πρόκειται για Ναό ο οποίος χρονολογείται από το 700 μ.Χ. και είναι αφιερωμένος στη θεά Ήρα.
Οι Κορίνθιοι δύο φορές το χρόνο περνούσαν απέναντι με πλοία για τελετές και αφιερώματα στην Θεά. Ανάμεσα στο πρώτο και δεύτερο επίπεδο του Ναού της Ήρας Ακραίας ή Ήρας Λημενίας βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του Νηστευτή. Πιο ψηλά χωμένο στην κορυφή το ξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου.
Η εικόνα είναι μαγευτική και πράγματι απρόσμενη. Η λίμνη που δεν είναι ακριβώς λίμνη, διότι ενώνεται με τη θάλασσα μέσα από ένα μικρό κανάλι, περιβάλλεται από ένα πευκοδάσος και θεωρείται από τις ωραιότερες λιμνοθάλασσες του ελλαδικού χώρου. Τα νερά της αλμυρότερα από της θάλασσας ανανεώνονται με το φαινόμενο της παλίρροιας και της άμπωτης κάθε έξι ώρες περίπου.
Δυτικά της λίμνης ατενίζει κανείς το ακρωτήρι του Ηραίου ή Μελαγκάβι όπου βρίσκεται ένας από τους μεγαλύτερους φάρους του Κορινθιακού. Από εκεί, όπου το μάτι μπορεί να φτάσει, χωρίς διαχωριστικές γραμμές, μπορεί κανείς να διακρίνει όλες τις νότιες ακτές του Κορινθιακού και όλους τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους.
Το Ηραίο δεν είναι ένα προάστιο του Λουτρακίου -που ως Λουτρόπολη και θέρετρο των Αθηνών εξυπηρετούσε ανέκαθεν τους επισκέπτες που έφθαναν ασθμαίνοντας από την Αθήνα-, διατηρεί την αυτοτέλειά του για όσους μπορούν ακόμη να διακρίνουν την ομορφιά της Φύσης και του Αρχαιολογικού χώρου, ο οποίος βρίσκεται στην Περαχώρα, την ανακάλυψη του οποίου την οφείλουμε στην Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή των Αθηνών (έτη 1928-1934). Αξιόλογο άλλωστε και με ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον είναι και το περίπλοκο αρδευτικό – υδραυλικό σύστημα στην περιοχή που επινοήθηκε από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή.
Αλήθεια, πώς να πει κανείς αυτό που θέλει όταν δεν κατορθώνει να βρει τις κατάλληλες λέξεις …. Μήπως πρέπει να καταφύγω σε χειρονομίες ή σε σχήματα με τα δάκτυλα ή σε κινήσεις σώματος, όπως αυτές που έμαθα μέσα από το εξαιρετικό μάθημα της joga που παρακολούθησα ή σε μορφασμούς?
Όπως και αν εκφραστώ θα είναι, λόγω πληρότητας και ευεξίας, μετά την επίσκεψή μου σε ένα τόπο όπου συνδυάζονται όλα. Αρχαιότητες, μεσογειακή φύση και ελάχιστος σύγχρονος πολιτισμός…
Ευχαριστώ τους υποκινητές αυτής της απρόσμενης περιπέτειας. Σας ευχαριστώ που μοιραστήκατε το «μυστικό σας» με μένα. Ένα τόπο μαγευτικό, φυσικής γαλήνης και πνευματικότητας.
ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΜΑΣ
